Ga voor de laatste berichten en foto’s naar www.barioca.nl die draait op onze eigen Barioca Server. 

.

Onze vakantie in Jericoacoara was echt fantastisch. Kijk even naar de foto’s, deze staan ook op de website.  We hebben 2 weken lang in onze zwemkleding gelopen (en gelegen). Alec heeft leren windsurfen en golfsurfen, Stefan heeft ook meer gewindsurfd dan dat hij in de laatste 3 jaar heeft gedaan. Lara heeft de hele dag in de zee en het zwembad gelegen. Ik begon de ochtend met een flinke wandeling op het strand. Niemand wilde mee, dus ik ben lekker alleen gegaan. Je kan daar echt eindeloos lopen langs de zee en heel soms kom je iemand tegen onderweg. Meestal waren dat de vissers die hun netten binnenhaalden. We hebben 1 buggy trip gedaan door de duinen, wat ook echt fantastisch was. Het leek soms wel of we in de Sahara waren. Iedere middag werd er geluncht en ’s avonds moesten we uit eten. De kinderen waren vaak zo moe dat ze met hun hoofd op de tafel in slaap vielen. Behalve wanneer er honden en katten in de buurt waren, dan zaten ze of met de benen in de lucht, op de stoel of op tafel en huilden ze heel hard dat ze naar huis wilden. Stefan en ik moesten dan lullen als een brugman om ze bij ons te houden. We hadden dan natuurlijk al het eten besteld en wilden ons de lekkere maaltijd niet door de neus laten boren. Het was wel een hele trip. Eerst vlogen we op Fortaleza, 3,5 uur, daarna werden we met een 4×4 auto opgehaald en moesten we 4,5 uur rijden naar de plaats van bestemming. Ik vind dat altijd wel erg leuk, omdat je op deze manier veel van de omgeving ziet. Alleen riepen de kinderen al na een half uur of we er al bijna waren.
Paul, Monique, Britt en Seth waren er nog toen we thuiskwamen. We zijn nog een paar dagen met hen naar Ilha Grande, een eiland dichtbij Rio, geweest. Was erg gezellig. Toen zij donderdags naar huis gingen, hadden Alec en Lara nog maar een weekje vrij. 

Sinds 3 weken ben ik eindelijk lid van een sportschool en ga ik iedere maandag, woensdag en vrijdagochtend na het wegbrengen van de kinderen naar de gym. Ik vind het echt heerlijk om de dag zo te beginnen. Ik probeer de spinning klas te volgen en ren, step en fiets een uurtje. Ik moet toch een beetje strak terugkomen, anders vraagt iedereen zich straks af wat ik hier toch heb gedaan al die tijd.
Ik ben bezig om de database van de InC op te schonen. Een flinke klus, maar dat zorgt weer voor een beetje extra ruimte. Ik begrijp dat ook de website aangepast gaat worden en dat het bulletin-board er echt gaat komen, dus daar zit ook nog wel het nodige werk in. Ik weet niet precies wanneer dat gaat spelen, maar dat zie ik dan wel weer. Het werk in de bibliotheek gaat min of meer stoppen. De directeur wil een full time bibliothecaresse aannemen. We gaan alleen nog helpen om nieuwe boeken in het systeem in te brengen en ze op te ruimen en springen bij wanneer het nodig is. Ik vind dat eigenlijk wel lekker, want dan kan ik ’s ochtends sporten en ’s middags helpen opruimen.  Verder ben ik samen met Nelleke bezig om het clubblad van de Nederlandse vereniging te restylen. Oh ja, het Sinterklaasfeest komt er ook weer aan en ik heb beloofd dat ik ook dit jaar weer meehelp. Eigenlijk ben ik best wel druk.

In augustus hebben we weer problemen met het water gehad. We hadden ineens geen water meer, de waterteller draaide weer als een bezetene en we zagen dat wanneer de reservoirs boven gevuld werden, ze ook weer in een heel hoog tempo leegliepen. Gelukkig heeft de klusjesman dit ook gezien en is als een dolle op zoek gegaan naar een lek. Hij heeft deze na 2 dagen gevonden. Het zat op de plek waar hij in mei ook al heeft gekeken, alleen heeft hij toen niet diep genoeg gegraven. We hadden weer een enorm hoge waterrekening, 1350 RS, dat is zo’n 600 euro’s.  Maar ja, inmiddels ben ik er wel achter dat er altijd wel wat is. Dit weekend werden we ’s avonds geconfronteerd met enorm veel mieren die op zolder en in de slaapkamers van de kinderen rondrenden. Volgens Stefan zijn het termieten, maar dat wil ik eigenlijk niet weten. Ze komen van buiten binnen met honderden tegelijk, verliezen hun vleugels dan en vallen na een uurtje of 2 dood neer. We hebben echt alles van de kant moeten trekken om de boel op te ruimen. Je wil het niet weten, maar na 4 dagen kwamen deze ongewenste gasten weer. Ik moest mezelf echt inhouden om niet heel hard te schreeuwen. Ik denk dat ik straks wanneer ik terug ben in Nederland werkelijk alles kan hebben!

De eerste set foto’s zijn geplaatst.